دهکده ی انسانهای خاص

کاش بدانیم بین سلطه جویی وسلطه پذیری مرز باریکی وجود دارد که انسان بودن ازهمان نقطه آغاز می شود

دهکده ی انسانهای خاص

کاش بدانیم بین سلطه جویی وسلطه پذیری مرز باریکی وجود دارد که انسان بودن ازهمان نقطه آغاز می شود

دهکده ی انسانهای خاص

فاطمه نظری هستم .متولد27شهریور1380 ازملایرواقع دراستان همدان.این وبلاگ شعرها ودل نوشته های من هست.امیدوارم مطالبی که ارائه می دم جالب باشه.موفق ومؤید باشید.

آخرین مطالب

۱ مطلب در مهر ۱۳۹۵ ثبت شده است

بین من وتو شهری فاصله است...

شهری که مردم آن عشق را به بازی می گیرند...

وزیباترین ترانه ی زندگی آنها صدای التماس است...

بین من وتو شهری فاصله است...

شهری که مردم آن غرور راخام خام می خورند...

و در ادامه تلاش می کنند برای شکستن همان غرور در وجود دیگری...

بین من وتو شهری فاصله است...

شهری که آدم هایش سنبل یک پیچیدگی ساده هستند...

اما سادگی هایشان هم پیچیده است...

بین من وتو شهری فاصله است...

شهری که در آن(من)تنها ضمیری است که می شناسند...

وهمه زهرخند می زنند به (ما)...

بین من وتو شهری فاصله است...

شهری که آلودگی هایش عادی نیست...

وانسانها هر روز به ریه می کشند این آلودگی ها را...

بین من وتو شهری فاصله است...

شهری که جسمش را کنار هرزگی هایش خوابانده...

و روحش هنوز هم در به در و شوریده ی آرامش است...

بین من وتو شهری فاصله است...

شهری که جاده هایش هیچ گاه به تو ختم نمی شود...

وکوچه هایش دلگیر وبی انتهاست...

بین من وتو شهری فاصله است...

شهری که کوه هایش به هم رسیده اند...

اما آدم هایش تلاشی برای رسیدن به هم نمی کنند...

بین من وتو شهری فاصله است...

شهری که خوراک مردم آن فریب است...

وهراسی ندارند از نوشاندن معجون دروغ به دیگران...

بین من وتو شهری فاصله است...

شهری که ویران می شود با یک نگاهت...

ومن دل می سوزانم به حال شهری که دل نداشت...

نویسنده:فاطمه نظری

..........

دندون عقل ـ بهزادپکس



۱۹ نظر موافقین ۱۲ مخالفین ۰ ۰۶ مهر ۹۵ ، ۲۱:۳۰
فاطمه نظری